5 Ocak 2014 Pazar

Sen-Ben

Ben üzerimde ne varsa soyunup kapının önüne bıraktım, sade ben girdim içeri. Sense yalnızlığını, kaygılarını da alıp geldin. Birlikte sustuk, sustukça konuştuk, ne çok değiştik, ne çok sevdik hiç sebep yokken ve ne çabuk yitirdik bulmuşken. Şimdi bir sen varsın bir ben varım bir de hiç yaşayamayacaklarımız var.

2 yorum:

  1. daha uzun yazılar olsa... daha çok bu sayfada kalsak diyorum:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Benim yazılarım pamuk şekeri gibi, ağızda hemen dağılsın tadı uzunca bir süre kalsın istiyorum ondan. sevgiler...

      Sil